Comments on: ako’y isang ina

By: Kathycot

Kathycot — Wed, 27 Jun 2007 01:43:06 +0000

hi evie.. im sure that everything youve’d gone thru will be paid off in time… just hang in there… Arvie is the luckiest son being you as his mother…Im sure all your hardwork and sacrifices will be rewarded..God Bless Evie! bdw, i’ll link you @ my blogsite ha…

http://buhaymisisnikathy.blogspot.com

By: sAk

sAk — Fri, 30 Mar 2007 11:41:34 +0000

ur so blessed having chad & rv in ur life. god has its own purposed, which i think u & chad can handle it. godspeed mypren..

By: maldz

maldz — Fri, 23 Mar 2007 11:46:06 +0000

kaiyak nmn sis…mis ko 2loy c baby arvie….
anyway time will come magsasama sama din kau..
d pa man,im afraid if that time will come to me….
ang magka baby and ill have same situation w/ what had happened w/ u,no matter what im not afraid kc lam ko makakaya ko un just like u…
peroho ata tau…SURVIVOR ND A FIGHTER..
sa ngaun career-in mo muna ang friendster…

By: evHie

evHie — Mon, 19 Mar 2007 08:45:04 +0000

wla lng po i jst rmember bck wen i was in pinas ive heard 2 a prend ang kwen2 ng buhay at sistema mga imigranteng pinay nanganganak sa korea.Kapag nakapanganak na daw ay ipinapauwi nrin nla kaagad sa isang kaibigan ang bata para mas makapagtrabaho sila ng maayos.
Noon, nsabi ko sa sarili ko na “ano bng magulang iyon!hindi na naawa sa bata at bsta nlng ipapauwi sa isang kkila2?” .Mahirap pla tlgang magsalita ng patapos.ngyn ako na ang nasa gani2ng stwasyon.
i jst post dis comment dhl alam kong may mga taong katulad mo ang mapapadaan d2 sa magulo kong blogs.! maaring ang ilan ay maintidihan at maari ring ang karamihan ay hindi.it’s up to you kung maiintindihan mo ang mga katulad namin…at bahala kana rin kung maging katulad kita na nooy isang mapanghusga..napakadaling pong magbitiw ng salita dahl wala ka sa sitwasyon lalo na’t hindi mo alam ang buhay d2 sa korea. HIGIT pa doon kung ikaw ay hindi pa isang magulang.

iyon lng po at maraming salamat sa iyong pagbisita…mabuhay ka kabayan!

By: Emma

Emma — Sat, 10 Mar 2007 00:12:55 +0000

honestly,habang binabasa ko ang blog ng kapatid ko dko mapigilang umiyak,nanay n din kasi ako,Bagama’t wala ako s sitwasyon nya,pero alam ko ang nararamdaman nya ngaun.natatanong ko tuloy ang sarili ko bakit kailangan mangyari sa kapatid ko ito,pero nagpapasalamat na rin ako at ligtas ang pamangkin ko at nandito nasa pilipinas,,ang pinakamahirap sigurong sitwasyon ay ang iwalay sa tabi mo ang BINHI mo lalo na at milya ang layo mo..siguro ganito talaga ang nakatadhana para s kanya,ang MAKIPAGSAPALARAN,NAGTITIIS SA PANGUNGULILA sa ibang bansa para sa KINABUKASAN ng ANAK nya,at ng umaasang mga MAGULANG,AT KAPATID nya…alam kong mabait ang PANGINOON at darating ang araw na magkakasama sama silang buong PAMILYA at mamumuhay ng samasama……ang dating PINAPALO kong kapatid NANAY NA……naaalala ko nung maliliit p kmi…..naliligo s ilog,tinatawid ang ibayo at pagdating ng nanay nmin galing sa maghapong paglalabada at pamamalantsa ay pagagalitan kmi dahil ang damit nmin ay nangingitim sa lumot….wala pa naman kaming sabon,dahil hinahati ng nanay nmin ang bareta ng champion na sabon para makatipid,ahhhhh…ang nanay namin….kaya cguro lumaki kmi ng marunong sa buhay………ngaun ay may mga SARILING PAMILYA na at mga MAGULANG NA….HAY NAKU BUHAY!!mga IPINANGANAK NA SALAT ……